Blog

ZO onderneemt… Norbert Cappetti, eigenaar van Cappetti Communications

Wat brengt mensen ertoe om voor zichzelf te beginnen? Wat is hun drive, hun droom? En hoe pakten ze het aan? Wij spreken bevlogen ondernemers over hun start, hun succes én wat hen elke dag weer in beweging brengt in het ondernemerschap. Met dit keer Norbert Cappetti.

20 September 2026
3 minuten
Zelfstandig Ondernemers
background shape

Het begin

“Mijn laatste fulltime job in loondienst bleek geen goede match. Zoiets kan een keer gebeuren in je loopbaan, daarvoor had ik twintig jaar bij mooie bedrijven gezeten in allerlei communicatierollen. Toen ben ik gaan nadenken: waarvan word ik gelukkig? Mijn eerste gedachten gingen weer naar de bureaukant, waar ik mijn carrière ben gestart: met een groep consultants meerdere klanten bedienen, pr- en advieswerk, mooie projecten, flink de diepte in en samen successen vieren. Na een aantal gesprekken daarover ontstond echter het idee om niet bij een bureau in vaste dienst te gaan, maar om mezelf als freelancer aan te bieden. Met mijn ervaring en achtergrond in corporate communicatie zou ik zeker van toegevoegde waarde kunnen zijn voor incidentele opdrachten. Als ik voor mezelf zou beginnen, kon ik bovendien gebruikmaken van de UWV-startersregeling. Een mooie kans: met behoud van een deel van je uitkering krijg je tijd om te werken aan een businessplan en vervolgens een halfjaar om te kijken of je bedrijf ook toekomstbestendig is. Dat was dus mijn start als zelfstandige. Op het gebied van corporate communicatie doe ik nu interim management en adviesklussen. Inmiddels zit ik al in mijn tiende ondernemersjaar.”

background shape

De ervaring

“Ik heb de mazzel gehad dat ik vrij snel een opdracht kreeg via een bureau. Toen ik die had afgerond, belde mijn oude werkgever Heineken. ‘Zeg, we begrijpen dat jij zelfstandig bent. We zoeken iemand om tijdens de Olympische Winterspelen in Zuid-Korea de communicatie rond het Holland Heineken House te doen. Lijkt dat je wat?’ Dat had ik al twee keer gedaan toen ik daar nog in loondienst was, dus ik had meteen een fantastische opdracht. Inclusief een internationaal verblijf van vijf weken in Zuid-Korea. Dat was een vliegende start en ook daarna is het me alleen maar voor de wind gegaan. Mijn vorige opdracht, die heb ik in februari afgerond, heeft anderhalf jaar geduurd, dat was lang, maar er lag ook veel communicatiewerk. Het mooie was dat ik daarna ook even tijd kon nemen om op vakantie te gaan. Dat is het fijne van een bestaan als zzp’er. Je bent baas over je eigen tijd.”

De uitdaging

“Tegelijk zijn er wel onzekerheden, natuurlijk. Ik doe vooral interimopdrachten; daar heb ik maar één klant voor nodig en dan heb ik weer een paar maanden lang een goede omzet. Maar als dat klaar is, dan moet ik weer op zoek naar iets nieuws. Dat kan soms heel snel gaan, maar ik heb ook meegemaakt dat het wat meer tijd kostte. Ik heb mezelf aangeleerd om mijn netwerk te onderhouden en alvast wat lijntjes uit te gooien voordat ik klaar ben met een opdracht, want het kan soms even duren. En door alle onduidelijkheid rond de DBA-wetgeving merk ik dat het aantal  interimopdrachten flink is teruggelopen. Bedrijven zijn voorzichtiger om met zzp’ers te werken. Die regels zijn bedoeld om schijnzelfstandigheid tegen te gaan, maar raken ook ervaren zelfstandige professionals die bewust voor ondernemerschap kiezen. Ik heb er wel vertrouwen in dat het op termijn weer goedkomt. Inmiddels ben ik ook weer aan de slag, nu als interimmanager corporate communicatie bij Koninklijke Grolsch.”

De les

“Op het moment dat ik voor mezelf begon, was ik vijftig jaar. Zo’n scharnierpunt in je leven: wat wil ik nog in mijn carrière? Ik heb hoog in de boom gezeten, waar je ook te maken krijgt met politiek en met apenrotsgedrag, daar hoef ik niet per se meer tussen te zitten. Als zelfstandige heb ik nog steeds met politiek te maken, maar als ervaren consultant heb ik geen enkele schroom om mijn soms ongezouten mening te delen. Dat maakt mijn werk veel leuker én relaxter. Als het je niet aanstaat, dan moet je me maar de deur wijzen en ga ik naar de volgende toe. Dat geeft een gevoel van vrijheid in mijn hoofd, waar ik nog steeds heel blij mee ben. Niet meer de adem in mijn nek van een broodheer, heerlijk. En als ik even geen zin heb om te werken, dan doe ik dat niet. Ik heb geen personeel, ik heb ook geen behoefte om groter te worden. Ik wil gewoon interessante opdrachten doen en genoeg verdienen om een fijn leven te leiden, af en toe op vakantie te kunnen gaan en in de supermarkt te kunnen kopen wat ik wil. Ik ben ondernemer geworden, omdat ik een manier van werken wilde die beter bij mij paste en meer vrijheid gaf. En dat gaat tot nu toe hartstikke goed.”

Deel dit artikel

Logo Zelfstandig Ondernemers
Geregeld